چرا کودکم با من زیاد صحبت نمی کند؟ | مینا ایوکی ، روانشناس کودک و نوجوان


چرا کودکم با من زیاد صحبت نمی کند؟

چرا کودکم با من زیاد صحبت نمی کند؟

۱۳۹۸/۰۳/۰۴
1008
چرا کودکم با من زیاد صحبت نمی کند؟

 

 

 

مینا ایوکی، روانشناس کودک و نوجوان

 

برخی از والدین نگرانی کم حرفی کودکان خود و درمیان نگذاشتن مسائلشان با آن ها هستند و به طور مثال میگویند" برعکس بیشتر هم سن و سالهایش در خانه زیاد صحبت نمی‌کند" و اعلام نگرانی می‌کنند از اینکه آیا کودک ما مشکل خاصی دارد. در این نوشته به مهم‌ترین دلایل کم حرفی کودکان اشاره کرده‌ام.

برخی کودکان و به طور کلی برخی انسان‌ها به لحاظ شخصیتی کم حرف هستند. این ویژگی ناشی از تفاوت‌های فردی است، در واقع نه ضعف محسوب می‌شود و نه امتیاز؛ و مانند هر ویژگی شخصیتی اگر در محدوده متعادل باشند می‌تواند منافعی برای فرد داشته باشد. اما مشکل از جایی شروع میشود که والدین بخواهند این ویژگی‌ها را به اصرار به هر شکلی مانند اعمال فشار یا تشویق تغییر دهند. اصرار به تغییر ویژگی‌های شخصیتی ذاتی در کودکان می‌تواند منجر به بروز آسیب‌های روانی در آن‌ها شود.

با وجود این که کم حرفی به تنهایی نشان‌دهنده اختلالی نیست اما مانند بسیاری از ویژگی‌های دیگر (مانند پرحرفی، نق زدن کودکان ،نظم و ...) با توجه به همراهی با برخی نشانه‌ ها و رفتارها می‌تواند نشان‌دهنده یک اختلال و نه یک ویژگی شخصیتی تعریف شود. در واقع همانطور که گاهی از ویژگی کم حرفی در کودکان ممکن است به اشتباه به عنوان یک ضعف یا اختلال برداشت شود، در مواردی هم ممکن است به اشتباه برخی اختلالات به ویژگیهای شخصیتی کودک از جمله کم حرفی نسبت داده شود. به طور مثال کم صحبت کردن به خصوص در کودکان کم سن‌تر می‌تواند ناشی از مهارت‌های کلامی یا ارتباطی پایین باشد. در مورد این دسته از کودکان لازم است والدین با برخی اقدامات تلاش بر بهبود این مهارت‌ها در کودکان داشته باشند، از جمله ارتباطلات کلامی بیشتر با کودک و حضور روزانه و مستمر کودک در محیط‌های آموزشی که در ارتباط با گروه زیادی از هم سن و سالها قرار دارند.

در مواردی دیگر ممکن است اختلالاتی مانند افسردگی یا اضطراب اجتماعی در کودکان به اشتباه از طرف اطرافیان به ویژگی‌های شخصیتی کودک مانند کم حرفی نسبت داده شود. به طور مثال کودک نشانه‌هایی مانند اعتمادبهنفس پایین، بی‌انگیزگی، بی‌تفاوتی و ناامیدی، دردهای جسمی بدون دلیل پزشکی و ... دارد. در این موارد هم لازم است نشانه‌ها توسط افراد متخصص مورد بررسی قرار گیرد.

کودکان چه کم حرف باشند چه نباشند اگر به طور ایده آل ارتباط عاطفی مثبتی با والدین داشته باشند می‌توانند روزانه گفت‌وگویی صمیمانه با والدین خود داشته باشند، مسائل و تجارب مهم عاطفی و هیجانی خود را با آن‌ها در میان بگذارند و در مواقع نیاز به کمک، حمایت و مورد همدلی قرار گرفتن، بدون ترس و به راحتی به آن‌ها رجوع کنند. اگر چنین روندی در ارتباط والدین و کودکان وجود ندارد به دلیل کم حرفی کودک نیست و در واقع به علت عدم وجود یک فضای گرم و صمیمانه در این ارتباط است. در مقالات بعدی به علت عدم وجود چنین روابطی در خانواده می‌پردازم.

 

برای خواندن مطالب بیشتر می توانید بر روی لینک های زیر کلیک کنید:

 

 

 

 

*** اگر این مطلب را پسندیدید، مرکز مشاوره کودک و نوجوان یاسان را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید:

کانال تلگرام ما:   https://t.me/yasanclinic

پیج اینستاگرام ما: http://instagram.com/_u/yasanclinic

 

نظرات کاربران







طراحی و توسعه: ره وب
کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز مشاوره یاسان می‌باشد و هر گونه کپی و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است