خودشیفته‌ها را بهتر بشناسیم: ۹ ویژگی افراد خودشیفته




 

خودشیفته‌ها بر خلاف ظاهر مقتدر و حق‌به‌جانبشان، اعتماد به نفس خودباوری پایینی دارند و عمیقا معتقدند دیگران از آنها برترند به همین دلیل هم سعی می‌کنند با رفتارهای مقتدرانه این نقطه ضعف خود را پنهان کنند.  در این مقاله خصوصیات کسانی را توصیف می‌کنیم که شاید شما هم در میان اطرافیانتان، افراد زیادی با این خصوصیت دیده باشید.

 

۱-همیشه بیشتر حرف می‌زنند و نظر می‌دهند

آن‌ها حین گفتگو، بیشتر حرف می‌زنند و اجازه‌ی صحبت کردن و اظهار نظر را به طرف مقابل نمی‌دهند. مدام صحبت طرف مقابل را قطع می‌کنند و در واقع اصلا به حرف‌هایش گوش نمی‌دهند. بجای گوش دادن و فکر کردن، فقط به خودشان توجه می‌کنند. این شرایط برای بسیاری از ما آشناست و زمانی اتفاق می‌افتد که آن‌ها به توجه و تایید شدن توسط دیگران نیاز پیدا می‌کنند. درحالی که با این رفتار، نمی‌توانند به خوبی با دیگران ارتباط برقرار کنند، زیرا به دیگران نشان می‌دهند که هیچ ارزشی برای آنها قائل نیستند.

 

۲-  همیشه حق به جانب هستند

آن‌ها فکر می‌کنند، فقط خودشان همه چیز را می‌دانند و دیگران در اشتباهند. حتی اگر واقعا اشتباه کنند، در شرایطی که در حال توجیه اشتباهشان هستند، هیچ گاه متوجه این اشتباه نمی‌شوند. گوشی برای شنیدن حرف‌های دیگران ندارند، در نتیجه حرف‌های دیگران بی‌ارزش تلقی می‌شوند؛ بنابراین، خیال می‌کنند فقط خودشان مهم هستند، در حالی که این مسئله، نمی‌گذارد متوجه اشتباهات خودشان بشوند. به این دلیل که همیشه حق به جانب هستند، حتی اگر اشتباه از خودشان باشد، فورا دیگری را سرزنش می‌کنند و او را مقصر می‌دانند. آدم‌های حق به جانب دائما در حال انکار و مقاومت در برابر اشتباهاتشان هستند و مسئولیت کار‌هایشان را بر عهده نمی‌گیرند.

 

۳- نسبت به انتقاد پرخاشگر هستند

وقتی کسی اشتباهاتشان را به آن‌ها گوشزد می‌کند، فورا انکار می‌کنند؛ و سعی می‌کنند با توضیح دادن یا توجیه کردن، خودشان را تبرئه کنند. از کار‌هایی که دیگران ممکن است، بی قصد و قرض انجام دهند، خیلی زود عصبانی و ناراحت می‌شوند؛ و آن‌قدر به این ناراحتی بال و پر می‌دهند، تا یک مسئله‌ی کوچک و بی‌اهمیت برای آن‌ها بزرگ و مهم می‌شود. چند نمونه از نشانه‌های پرخاشگری، عصبانیت، توهین کردن، گوشه و کنایه زدن، پوزخند زدن، مسخره کردن، سرزنش کردن و متهم کردن دیگران، یه طرفه به قاضی رفتن و جانبداری از خودشان، غیبت و جر و بحث کردن، هستند.

 

۴- فقط خودشان را قبول دارند

وقتی دیگران، مثل بچه‌ها، همسر یا دوستانشان، حتی، فروشنده‌ای که از آن خرید می‌کنند یا گارسونی که سفارش آن‌ها را می‌گیرد، مطابق میلشان رفتار نکنند، فورا، ناراحت می‌شوند. اگر هنگام رانندگی، کسی از آن‌ها سبقت بگیرد، راهشان را سد کند، یا در رستوران، برای آماده شدن سفارششان، بیش از حد منتظر بمانند، سریع، جوش می‌آورند و گله و شکایت می‌کنند. آن‌ها فقط خودشان را قبول دارند و هیچ اهمیتی به نظر و خواسته‌های دیگران نمی‌دهند.

 

۵- چشم دیدن خوشحالی و آسایش دیگران را ندارند

زمانی که خبر موفقیت دوستانشان را می‌شوند، به اندازه‌ی او خوشحال نیستند. همچنین اگر دوستشان در شرایط سختی به سر ببرد، اگر با آن‌ها درد و دل کند، بدون اینکه خودشان را جای دوستشان قرار دهند و با او همدردی کنند، فورا، او را قضاوت می‌کنند، یا اصلا به حرف‌هایش گوش نمی‌دهند. آن‌ها به جای اینکه به حرف‌های دیگران گوش بدهند، دائما تلاش می‌کنند تا خودشان را ثابت، نیازها و باور‌هایشان را چه درست و چه غلط، به دیگران تحمیل کنند. با این رفتار، ارتباطشان با دیگران رفته رفته کمرنگ تر می‌شود و بیشتر آسیب می‌بینند؛ چرا که فقط به فکر آرامش و آسایش خودشان هستند.

 

۶- توجه دائمی دیگران را می‌خواهند

آن‌ها از دیگران توقع دارند که شریک غمشان باشند. وقتی در صفحات اجتماعی، از شرایط سخت زندگیشان، پست‌های غمگین می‌گذارند، دیگران را وادار می‌کنند تا ابراز تاسف و ناراحتی کنند. این پست‌ها برای اشتراک زندگی شخصیشان یا برقراری ارتباط با دیگران نیستند؛ بلکه، فقط می‌خواهند، توجه دیگران را به خودشان جلب کنند و نیاز خود را به یک ارتباط واقعی نشان دهند و باید، مطمئن شوند که، همه می‌دانند، آن‌ها در چه شرایط سختی به سر می‌برند و چقدر عصبانی و ناراحت هستند. نباید انتظار داشته باشند که وقتی ناراحت هستند، دیگران هم به اندازه‌ی آن‌ها ناراحت باشند. با اینکه، به توجه و همدردی دیگران نیاز دارند، خودشان حاضر نیستند با دیگران همدردی کنند. افراد خودخواه، احساسات و افکار خودشان را کنترل نمی‌کنند و این وظیفه را بر دوش دیگران می‌گذارند.

 

۷-  همیشه از بالا به دیگران نگاه می‌کنند

اگر وارد جایی شوند، مستقیما، سمت فردی می‌روند که از مقام و منزلت بالایی برخوردار است و دیگران را نادیده می‌گیرند. بعلاوه، با آن شخص طوری رفتار می‌کنند، انگار رئیس همه هستند و از تمام افراد حاضر در جمع، بیشتر می‌فهمند. یعنی خودشان را کم اهمیت تر از آن شخص، و مهم‌ تر از همه‌ی افراد حاضر در جمع می‌دانند. وقتی سعی می‌کنند، دائما نقش آدم ارزشمند را برای دیگران بازی کنند، دیگر نمی‌توانند ارزش درونی‌اشان را حفظ کنند. و برای آن‌ها، همیشه شخص مهم‌تری از خودشان، وجود دارد.

 

۸- خودشان را با دیگران مقایسه می‌کنند

خودشیفته‌ها دايما در حال مقایسه خودشان با دیگران هستند تا ببینند مبادا کسی بهتر از آنها باشد. وقتی متوجه شدند که کسی از آنها بهتر است به جای سعی و تلاش برای پیشرفت، سعی می‌کنند آن فرد را عقب بکشند و یا او را در نظر دیگران خراب کنند و جایگاهش را پایین بیاورند. 

 

۹- مسئولیت اشتباهاتشان را گردن نمی‌گیرند

آن‌ها وقتی اشتباهی می‌کنند، سعی در جبران اشتباهتشان دارند، اما با انگیزه‌های غلط. آن‌ها نباید به فکر تاثیر گذاشتن و ثابت کردن خود به دیگران باشند؛ بلکه، باید اشتباهاتشان را جبران کنند، تا خودشان، بیش از پیش، اذیت نشوند و عواقب شکست را تحمل نکنند. وقتی کسی به آن‌ها می‌گوید که از دستشان ناراحت است، ناراحتی‌اش را نمی‌پذیرند و بجای اینکه از او دلجویی کنند، سعی در متقاعد کردنش دارند، که کارشان اشتباه نبوده است.