راه حل مشکلات رایج والدین در فرزندپروری




آیا برای حل مشکلات  تربیتی در کودکان اصول یکسانی وجود دارد که والدین بتوانند به نحوه مطلوب و کارآمد این مشکلات را حل کنند؟ هر چند شاید به نظر برسد، نمی تونیم برای حل مشکلات تربیتی کودکان در خانواده های متفاوت راهکارهای مشابه بدهیم ولی می توان به چند نکته اصلی اشاره کرد که در فرایند تربیت فرزند، کمک کننده و مشترک است و می تواند تربیت کودک را از کاری تحمیلی و خسته کننده به فعالیت خواستنی و لذت بخش تبدیل کند. 
 
پدر و مادر بودن نیاز به تلاش دارد.
انتظارتان از خودتان واقع گرایانه و منطقی باشد . تصور نکنید چون پدر و مادر هستید موظفید تمام اصول و قواعد را بدانید و هیچ اشتباهی نداشته باشید. یادتان باشد خطا و یادگیری در طول زمان برای تمام والدین رخ می دهد. و امری بدیهی است پس مرتبا خودتان را سرزنش نکنید و احساس گناه نداشته باشید .اما باید این نکته را به خاطر داشته باشید، اصرار به انجام دوباره کارهای اشتباه خطای بزرگی است که باید سعی کنید آن را متوقف و اصلاح کنید. هر روز درباره رفتارهایتان به عنوان یک والد خوب فکر کنید و سعی کنید احساسات کودکتان را درک  کنید. و به او باز خوردی مناسب دهید. خودتان به خاطر بیاورید که چگونه با فرزندتان رفتار کردید تا بر او اثر بگذارید ، از تجارب گذشته تان پند بگیرید و همان طور که مسئولید با یادگیری بهتر ، رفتارتان را بهبود ببخشید. مطالعه کنید و در صورت نیاز از یک متخصص کمک بگیرید.  
وظیفه پدر و مادر بودنتان را با توجه به تناسب  مراحل مختلف رشدی کودکتان انتخاب کنید.
یک کودک در مراحل مختلف رشدی نیازهای گوناگونی دارد. . به عنوان یک والد لازم است که در مورد مراحل رشد کودک آگاهی کسب کنید و بدانید دغدغه ها و بحران و نیاز ها در هر دوره سنی چیست و چگونه باید با آن برخورد کرد شیوه های رفتاری که والدین برای یک کودک نوپا استفاده ‌میکنند از شیوه های برخورد با یک نوجوان باید متفاوت باشد. یادتان باشد باید وظایفتان را با توجه به مراحل رشدی کودکتان در نظر بگیرید.
رابطه خوبی با همسرتان داشته باشید.
ارتباط والدین با هم وگرمی، عشق و احترامی که در این روابط حکم فرماست. اصلی ترین محور تامین کننده ی سلامت در کودکان است. ناسازگاری و از بین رفتن صمیمیت در خانواده می تواند باعث بی توجهی، خشونت و کینه نسبت به فرزندان شود که تاثیرات زیادی بر ابعاد مختلف رشد و تکامل فرزند به ویژه شخصیت او دارد.
به یاد داشته باشد پدر و مادر دو نیمه ی روانی کودک هستند و ناراحتی و آزار هر کدام به معنای ناراحتی و آزار کودک است. و پیامد ازار کودک عصبانیت ، پرخاشگری، گوشه گیری، افسردگی و لجبازی است. از سوی دیگر تحقیقات نشان می‌دهد والدینی که ازدواج سالم‌تری را تجربه می‌کنند و درگیری و نزاع در آنها کمتر است، فرزندان متعادل‌تری را تربیت می‌کنند. این کودکان آرامش روانی بیشتری دارند. بنابراین می توانند مسائل و مشکلات را تحلیل و آنها را حل کنند. در نتیجه در بلند مدت موفقیت بیشتری را تجربه می‌کنند. همچنین  از آنجایی که این افراد رشد عاطفی و اجتماعی بهتری نسبت به سایرین دارند. می توانند با دیگران ارتباط کارآمد و مناسبی برقرار کنند . بنابراین یکی از بهترین راه‌ها برای فرزند پروری بهتر ایجاد ارتباط خوب با همسر خودتان است.
 
 نقش هایتان را با هم تقسیم کنید .
 از همسرتان و یا اطرافیان کمک بگیرید کمک گرفتن از دیگران را نشانه قدرت خودتان ببینید نه نقطه ضعف  همیشه این موضوع را در نظر بگیرید که پدر و یا مادری کردن کاری سخت و طاقت فرسا است پس اگر کمک داشته باشید کارها راحت تر و بهتر انجام خواهد شد. برای اولین قدم بهتر است همکاری و کمک همسرتان را طلب کنید. برای این مهم بهتر است. با همسرتان بر سر مسائل و روش های تربیتی فرزنداتان به توافق برسید. اگر پدر و یا مادر متحد و همفکر نباشند، کودک به سرعت یاد می گیرد که بین پدر و مادر تفرق بیندازد و بساط حکومت خود را در خانه پیاده کند. حتما در مورد قوانین خانه، روش های تربیتی فرزندتان و  نحوی تقسیم کارها با یکدیگر بحث کنید و نظرات همدیگر را جویا شده سعی کنید هماهنگ عمل کنید و همواره به یاد داشته باشید یک روش تربیتی اشتباه خیلی بهتر است از  دو روش تربیتی به ظاهر درست و متفاوت اینگونه کودک شما دچار اشفتگی ذهنی شده و نمی داند باید چه کند در نتیجه دچار سردر گمی و اضطراب می شود.  
 
از خودتان مراقبت کنید . 
پدر یا مادر شدن بدان معنا نیست که دیگر توجهی به نیاز های خود نداشته باشید نکته قابل توجه این است که اگر به نیاز ها و خواسته های خود توجه کنید. راحت تر می توانید به نیاز های کودکتان پاسخ دهید و از او مراقبت کنید.  پس سعی کنید به خواسته ها و نیاز های خود هر چند کوچک و پیش پا افتاده توجه کنید و در رفع آنها بکوشید. هر پدر مادری احتیاج دارد زمانی را دور از فرزندش باشد . کودک خود را به مادر و یا یک پرستار کودک قابل اعتماد بسپارید، این زمان برای شماست و از اینکه آن را چگونه سپری می کنید، به خودتان و علایقتان مربوط است. پس احساس گناه نداشته باشید. استراحت کنید، مطالعه کنید، با یک دوست قهوه بخورید، خرید کنید به آرایشگاه بروید، در یک دوره آموزشی شرکت کنید. و یا هر کار ی که  می تواند باعث آرامش شما شود انجام دهید. این کاملا طبیعی و دور از اشکال است و بدانید نه تنها باعث آسیب به روابط شما نمی شود. بلکه باعث می شود شما با انرژی و حوصله بیشتری نزد او باز گردید. و همیشه این نکته را به خاطر داشته باشید که کیفیت رابطه با فرزندتان خیلی مهم تر از کمیت آن است. 
 
احساس امنیت 
داشتن شرایط مناسب برای رشد ذهنی و شخصیتی کودکان و دور بودن آنها از انواع آسیب های احتمالی فیزیکی و یا روانی به گونه ای که کودک بتواند در خانواده و یا اجتماع بدون ترس حضور پیدا کند. نشانه امنیت روانی کودک است. کودکانی که در سالهای اولیه زندگیشان احساس امنیت دارند و بدون شرط مورد عشق و محبت قرار گرفته اند. و فضای امن و قابل اعتمادی را تجربه کرده اند. در مدرسه عملکرد بهتری دارند و سازگاری اجتماعی بالاتری را نشان می دهند همچنین این کودکان در بزرگسالی نیز ارتباطات عاطفی بهتری برقرار می‌کنند ، اعتماد بنفس بالای دارند و می توانند بدون هیچگونه نگرانی تمام توانایی های خود را بروز دهند.. شاید موارد گفته شده به نظر واضح و روشن بیاید اما نکته مهم اینجاست که چگونه این حس را در کودکان ایجاد کنیم .
• به فرزندتان هم کلامی و هم عملی ابراز محبت کنید.
• پیش بینی پذیر باشید و سعی کنید در مقابل کارهای اشتباه کودکانتان صبور اما قاطع باشید . 
• کارهای خوبشان را هر چند کوچک ببیند و بیان کنید . 
• به آنها یادآوری کنید که بی قید و شرط عاشقشان هستید.
• به آنها احترام بگذارید.
• با آنها با احترام رفتار کنید.
• احساسات آنان را درک کنید.
• به قول‌هایتان پایبند باشید.
• قابل اتکا و قابل اعتماد باشید.
• از خطاهایشان به راحتی بگذرید.
• از امر و نهی زیادی بپرهیزید.
• هیچگاه از زور، کتک، تهدید استفاده نکنید.
ایجاد رابطه ای سالم 
برای ایجاد رابطه ای سالم از گوش دادن فعال استفاده کنید. وقتی فرزندتان چیزی می گوید سعی کنید با دقت به حرف هایش گوش کنید. حتی اگر موافق حرف های او نیستید، اجازه بدهید حرف هایش تمام شود. تماس چشمی مناسب و انجام ندادن کاری در هنگام صحبت هایش و پرسیدن چند سوال از کودک این را به کودک می فهماند که برای شما بسیار مهم است و برای حرف هایش ارزش و اهمیت ویژه ای قائلید. در همه حال و همیشه با او با احترام رفتار کنید . هنگام صحبت با او لحن مناسبی داشته باشید.  
برقرای روال معین و تعیین قوانین 
سعی کنید برای زندگی روزمره خودتان و فرزندانتان یک برنامه زمان بندی شده داشته باشید . این برنامه به فرزندتان کمک می کند که بداند قرار است چه اتفاقی بیافتد و چه چیزی در انتظار او هست. به این ترتیب او تقریبا با چیزهای غیر منتظره رو به رو نمی شود و آرامش خواهد داشت . بهتر است کارها را الویت بندی کنید و در آنها علاقه و نیاز های خودتان و فرزندتان را در نظر بگیرد . سپس در مورد برنامه با فرزندتان صحبت کنید و نظر او را نیز جویا شوید. یادتان باشد بچه ها در سنین کم حافظه طولانی مدت ضعیفی دارند . بنابراین مرتبا باید برنامه را برایشان تکرار کنید . برای مثال 10 دقیقه دیگه می خوایم بریم خونه مادربزرگ لطفا زودتر اتاقت رو تمیز کن.
برای بچه ها چند قانون بگذارید . یادتان باشد اگر والدین قوانین را تعیین و آن را با قاطعیت اجرا نکند. بچه ها آنها را جدی نگرفته و خودشان شروع به وضع و اجرای قانون برای خودشان و یا سایر افراد خانواده می کنند. در اجرای قوانین ثابت قدم بوده و حتما در مورد قانون ها با همسرتان حرف زده و با او هماهنگ باشید. یادتان باشد چند قانون کلی و مشخص خیلی بهتر از قوانین زیاد و مبهم است. همیشه برای بیان قوانین آنها را به صورت جمعی بیان کنید تا کودک بفهمد شما نیز ملزم به اجرای آنها هستید. این قوانین را برای کسانی که در نبود شما از فرزندتان نگهداری می کنند شرح دهید و از آنها بخواهید تمامی قوانین وضع شده از جانب شما را رعایت و بدان عمل کنند. 
• سعی کنید یک متخصص کمک بگیرید.
از روزی که شما که خبر بارداری خود را به اطرافیان می دهید تا روزی که فرزندتان ازدواج کند. مرتبا با نظرات و پیشنهادات مختلف رو به رو می شوید . گاهی اوقات پند و نصحیت، گاهی قضاوت و گاهی مورد خشمشان قرار می گیرید. تمامی این نظرات از تجربه شخصی و گاها دلسوزی اطرافیانتان ناشی می شود. ولی نتیجه ای جز سردر گمی بیشتر  و ایجاد اضطراب و احساس گناه در شما ندارد . پس بهتر است از همان ابتدا تنها به آنها لبخند بزنید و از راهنمایی هایشان تشکر کرده و بعد تمامی آنها را فراموش کنید .  به حس و غریزه خودتان اعتماد کنید هیچ کس به اندازه شما کودکتان را نمی شناسد. پس بهتر است کار خودتان را انجام دهید و در صورت نیاز از یک متخصص کمک بگیرید.