مادران جوان با تولد فرزندشان با چه احساساتی مواجه می‌شوند؟ چطور این احساسات را مدیریت کنیم؟




همه‌ی مادران با به دنیا آمدن اولین فرزند، ملغمه‌ای از احساسات را به طور همزمان تجربه می‌کنند. اگر در دور و اطراف این مادران جوان نوزادی قبل از فرزند وی به دنیا آمده باشد و او شاهد نحوه‌ی نگهداری از آن نوزاد باشد، به احتمال زیاد اضطراب کمتری را تجربه می‌کند. حضور افراد باتجربه و همچنین حضور همسر همراه و همدل تا حد زیادی می‌تواند فشارهای روانی ناشی از این اتفاق بزرگ را کم کند. 
با به دنیا آمدن اولین فرزند، مادر وارد جهان تازه‌ای می‌شود و با کلی اتفاقات ناشناخته و تجربه نشده مواجه می‌شود که در بسیاری از موارد، خود را ضعیف و ناتوان و نالایق می‌بیند به خصوص اگر نوزاد با مشکلاتی همچون کولیک، رفلاکس، بیماری‌های جسمی، تنفسی و ... دست و پنجه نرم کند. گریه‌های ناتمام این نوزادان، عدم استراحت کافی و ابهام در مورد آینده‌ی نوزاد از جمله عواملی است که می‌تواند در ابتدا مادر را ناامید کند.
از جمله احساساتی که مادران جوان با به دنیا آمدن اولین فرزندشان تجربه می‌کنند می‌توان به پشیمانی، افسردگی، بی‌کفایتی و لذت اشاره کرد.
 
پشیمانی 
با به دنیا آمدن فرزند، سبک زندگی خانواده‌ها عوض می‌شود، ساعت‌های خواب، بیداری، تغذیه، استراحت، تفریح، فعالیت‌های اجتماعی، رابطه‌ی جنسی زوجین، نقش‌ها و ... تغییر می‌کند، تا مدت‌ها تقریبا هیچ اوقات فراغتی برای والدین به ویژه مادر‌ها نمی‌ماند. بسیاری از مادران با تولد فرزند، دیگر هیچ آینده‌ای برای خود متصور نیستند و فکر می‌کنند از این‌به بعد‌فقط باید مادری کنند و دیگر زمانی برای رسیدگی به خود نخواهند داشت. تمام این عوامل می‌توانند احساس پشیمانی را در مادران به شدت بیدار کنند که همین امر باعث ایجاد احساس گناه در آنها می‌شود.
 
افسردگی
بعد از زایمان، هورمون‌های مادر به شدت در نوسان هستند که همین امر به اضافه‌ی تمام مواردی که قبل‌تر ذکر شد سبب افسردگی می‌شوند، گاهی اوقات نداشتن شیر کافی، نگرفتن پستان مادر توسط نوزاد، مغایرت چهره‌ی نوزاد با چیزی که مادر در خیال خود تصور کرده بود و ... باعث افسردگی می‌شوند.
 
مسئولیت زیاد و احساس بی‌کفایتی
حالا که فرزندم به دنیا آمده من باید تمام و کمال در اختیار او باشم و مسئولیت تمام نیازهای او با من است و چون من به عنوان یک مادر جوان و بی تجربه نمی‌توانم به اندازه‌ی کافی و به خوبی نیازهای او را برآورده کنم، احساس بی کفایتی می‌کنم.
 
لذت
مادر شدن فارغ از تمام احساسات منفی‌ای که در برخی از افراد ایجاد می‌کند، برای بسیاری از افراد، همراه با لذت فراوان است. موجودی از تار و پود فرد که حامل بسیاری از ژن‌های اوست، لذت سیر کردن موجودی ناتوان و بی‌پناه، لذت در آغوش گرفتن موجودی که ۹ ماه تمام برای سلامتی و حضورش تلاش کرده، لذت آرام کردن نوزاد و تصور ادامه‌ی نسل و بقا از جمله مواردی است که به بعضی از مادران حس قدرت و لذت می‌دهد.
 
مادران شاغل
استرس حضور یک موجود زنده‌ که کاملا نیازمند و وابسته به مادر است در کنار استرس شغلی و همینطور استرس مسائل مالی از جمله عواملی است که می‌تواند این دوره را به تلخ‌ترین دوران زندگی بدل کند.
 
 

راهکارهای برون‌رفت از این احساسات:

 
1. خودتان را سرزنش نکنید.
2. حتما از یک یا چند نفر کمک بگیرید.
3. حداقل یکبار در هفته، به مدت ۱ ساعت برای خود، زمانی را اختصاص دهید که از محیط خانه و کودک دور باشید.
4. خود را سوار ماشین زمان کنید، آیا ۱ سال دیگر هم به اندازه‌ی امروز، احساسات ناخوشآیند و کمبود زمان استراحت با شما هست؟
5. تا زمانی که حال شما خوب نباشید نمی‌توانید حال خوبی برای فرزندتان مهیا کنید، بنابراین حال خوب شما به عنوان مادر بسیار اهمیت دارد.