فرزندپروری موثر؛

مدیریت‌ بازی‌های رایانه‌ای در قرنطینه




بازی و اسباب بازی از روزهای آغازین زندگی فرد تا زمان بزرگ سالی همواره همراه او بوده است. و عمیقا با زندگی شخص پیوند می خورد و اثرات مثبت و یا منفی بر جسم  و روح فرد دارد. بنابراین ضرورت توجه به آن ها درهر دوره سنی احساس می شود.

پدیده بازی بر حسب علل، زمینه ، شرایط طی زمان ها و مکان های مختلف شکل های گوناگونی به خود گرفته است . امروزه همراه با تحولاتی که در زمینه الکترونیک و گوشی های هوشمند صورت گرفته است . نسل جدید بازی ها به وجود آمده است که به عنوان یک وسیله گذاران اوقات فراغت حتی به زندگی بزرگسالان کشیده شده است .

این روزها به دلیل شیوع ویروس کرونا و قرنطینه ی اجباری و در نتیجه افزایش ساعات ماندن در خانه و اوقات فراغت روی آوردن به این بازی ها بیشتر شده و افراد خانواده از بزرگ و کوچک به نوعی در گیر آن شده اند . درست است که کودکان و نوجوانان در مواجهه با این بازی ها آسیب پذیرتر هستند، اما راه حل هایی برای کاهش این آسیب ها و افزایش فواید بازی وجود دارد. راهکارهایی که والدین را از نگرانی ها خلاص و باعث افزایش قدرت مدیریت آن ها می شود.

 

والدین برای کاهش تاثیر گذاری بازی های رایانه ای می توانند راهکارهای زیر را به کار بندند:

  • این آگاهی را به کودک خود منتقل کنید که انتخاب بازی ها یا دانلود کردن آن ها توسط شما صورت می گیرد. اما در این خصوص حتما باید علایق کودک را در نظر گرفته و به نیاز های او هم توجه کنید.
  • از قبل در مورد بازی ها تحقیق کرده وتناسب سن بازیکن و بازی را در نظر داشته باشید.
  • با او همبازی شوید. بهتر است با فرزندتان همبازی شوید از این طریق هم باعث بهبود رابطه یتان با او می شوید و هم می فهمید فرزندتان با چه کسانی و چگونه بازی می کند . افزون بر این از محتوای بازی ها به طور دقیق آگاه می شوید.
  • پیش از شروع بازی حتما با کودک خود در مورد تعداد دفعات بازی یا زمان آن گفت و گو کنید و بگویید هنگامی که زمان به پایان رسید، شما او را آگاه می کنید. می توانید برای سهولت در ترک بازی رایانه ای، به او پیشنهاد یک بازی جنبشی یا فکری پس از اتمام آن را بدهید.

 

در صورتی که فرزند شما از رها کردن سر باز زد اقدامات زیر را انجام دهید:

  • به هیچ عنوان با اجبار و فشار واکنش نشان ندهید.
  • با لحن مهربان اما قاطع به او بگویید که منتظر اتمام بازی او نشسته اید.
  • از او بخواهید که مشخص کند تا چه موقع شما باید منتظر اتمام بازی او باشید و اندکی صبر کنید .
  • با لحنی آرام به او توضیح دهید که این تعلل و تاخیر می تواند منجر به این شود که بار دیگر به او اجازه بازی ندهید.
  • در نهایت می توانید رنجش و ناراحتی خود را نشان دهید و این احساس را به کودک منتقل کنید و بازی را طبق قرار قبلی پاک کنید .
  • این فرایند اگر صد در صد موفقیت آمیز نباشد، موجب یادگیری و آگاهی کودک نسبت به مطلوب نبودن این بازی و لزوم پایبندی به قواعد می شود.