مشکلات رایج والدین در فرزندپروری




هر کودکی منحصر بفرد است و ممکن است در هیچ دو والدی تجربه هایی کاملا یکسان وجود نداشته باشد اما تمام آنها کما بیش با تعدادی از این مشکلات روبه رو می شوند. و امکان دارد تحت تاثیر آنها رفتارهایی نسنجیده انجام دهند که باعث ازار و مشکلات عدیده ای برای آنها شود که نتیجه آن هم اکنون هم در آینده گریبان گیر والدین و حتی خود کودک شود . پس با شناخت این اشتباهات می توانیم از انجام آنها جلوگیری کرده و هم عملکردمان را به بهترین نحو اصلاح کنیم.  


احساس گناه : یادتان باشد احساس گناه مخرب ترین احساس آدمی است که هم  باعث آزار و رنجش خوتان و هم آزار کودک می شود و چه بسا بعد ها بر روی سایر رفتار و اعمالتان نیز سایه بیندازد و مانع از انجام عملکرد درست و بهینه شود.  هر  فردی در زندگی ممکن است اشتباهات بزرگ و یا کوچکی انجام دهد و شما نیز به عنوان یک فرد که از قضا پدر مادر هم شده از این قاعده مستثنی نیستید.  حتی این اشتباهات امکان دارد در فرزند پروری و ارتباط با کودک هم پیش بیاید پس بهتر است به طور منطقی با آن کنار بیاید برای این کار بهتر است سرزنش کردن خودتان را متوقف کنید و از دلسوزی های بیجا دست بردارید سپس به احساسات خودتان و کودکتان گوش کنید. حتما چیزی خواهید یافت که می توانید با آن کارها را به درستی انجام دهید و اشتباهاتتان را تصحیح کنید . 


ایده آل گرایی: پدر و مادر می کوشند تا  از همه نظر کامل باشند و بهترین و بیشترین امکانات را برای فرزندشان فراهم کنند. همه چیز را بدانند و بهترین کارها را برای فرزند خود انجام دهند در حالی که ما دنبال والدین به عیب و نقص نیستیم بلکه به دنبال والدینی هستیم که به اندازه کافی خوب و پاسخگو باشند والدینی که هم به نیاز کودک و هم به نیاز خودشان توجه داشته باشند. تلاش ما در جهت والدینی ایده آل بودن نتیجه ای جز شکست ، یاس و نا امیدی ندارد.
همچنین انتظار والدین از داشتن فرزندانی ایده آل انتظاری غیر واقع بینانه است و نتیجه ای جز جدال دائمی با کودکتان و نادیده گرفتن واقعیت ندارد. کودکان نیز مانند ما گاهی بی حوصله می شوند غر می زنند و یا از موقعیتی که در آن هستند احساس رضایت ندارند و این نارضایتی را با گریه بیان می کنند . این نحوه ی برخورد والدین است که باعث تثبیت و یا عدم تثبیت یک رفتار می شود. 


جنگ قدرت: هیچگاه وارد جنگ قدرت با فرزندانتان نشوید به او زور نگویید و او را وادار به انجام کاری نکنید از توضیح زیاد و اضافه پرهیز کنید در صورتی که کودکتان رفتار ناشایستی داشت با نکوهش و تهدید با او سخن نگویید. اما قوانینی مشخص کنید و سعی کنید خودتان نیز به آن پای بند باشید. و پیامد عدم رعایت قوانین را  از قبل به کودک اعلام کنید و در صورت عدم رعایت آن کودک را با پیامد عملش مواجه کنید. برای مثال وقتی کودک غذایش را دیر می خورد و آن را روی زمین می ریزد باید بعد از غذا خوردنش، مواد غذا ریخته شده را از روی زمین جمع کند. اصلا در زمان غذا خوردن به کودک غر نزنید و مرتبا از او نخواهید درست غذا بخورد. همین که چند بار مجبور شود غذا های ریخته شده را جمع کند کم کم یاد می گیرد درست غذا بخورد. 


مقایسه کردن:  پدر و یا مادر بودن مسابقه نیست و لازم نیست به بقیه والدین نشان دهید که فرزند شما چقدر از بقیه بهتر است و نگران باشید که بقیه بچه ها از بچه شما بهتر هستند فقط باید آنها را با محبت پرورش دهید .و به آنها کمک کنید که خودشان را باور داشته باشند. مقایسه کردن نه تنها سبب بهبود در وضعیت و رفتار کودک نمی شود بلکه باعث ایجاد کینه و نخوت و خشم در آنها می شود و اعتماد بنفس آنها را به شدت کم می کند. و باعث می شود کودک نتواند توانمندی خودش را نشان دهد در نتیجه عملکرد ضعیفی از خودش به نمایش می گذارد. 


لوس کردن: رها کردن کودک به حال خودش و فراهم کردن هر آنچه که می خواهد بدون در نظر گرفتن سن و محدودیت های سنی مشکل دیگر بعضی از والدین است . اینکه کودک هر آنچه را که اراده می کند دارد و هر چه را که می خواهد انجام می دهد. و تابع هیچگونه قانون و مقرراتی نیست باعث لوس شدن و گاهی خود شیفتگی او می شود. این کودک بعدها در مدرسه و جامعه با مشکلات زیادی روبه رو می شود ، چرا که در اجتماع همه در اختیار او نیستند و نیاز هایش با سرعت برآورده نمی شود. 
رشوه دادن : رشوه دادن به کودک از آن کارهایی است که والدین گاهی خواسته و یا نا خواسته انجام می دهند همه ی ما گاهی با شرایطی روبه رو می شویم که برای خلاص شدن از آن ناچار به فرزندانمان رشوه می دهیم ، آشفتگی ، بی حوصلگی، حفظ آبرو، تشویق کودک به انجام کاری درست و یا جلوگیری از اشتباه . رشوه دادن نه تنها باعث آموزش رفتار صحیح نمی شود بلکه کودک را شرطی و زیاده خواه می کند . این کودک خود را محق می داند و لزومی به انجام دادن کار درست در خود نمی بیند.